Zamanın en hızlı aktığı dönemde yaşıyoruz. Aşkların kolay harcandığı, her şeyin kolay tüketildiği, paylaşımların kalitesinin düştüğü zamanda.

Eskiden hasret vardı, şimdi tek mesajlık özlem.

Eskiden sevda vardı, şimdi ne çıkacağı belli olmayan date.

Eskiden kavuşmak vardı, şimdi yoklamak.

Eskiden imkansızlık vardı, şimdi narsistlik.

Eskiden kadın vardı, bir de onu taşıyan erkek.

Çok şey değişti. En büyük sınavı, değişime ayak uyduramayanlar verdi.

Hala yediği yemekte, dinlediği müzikte, gelen telefonda, girdiği ortamda sadakatiyle bekleyenler, çok gözyaşı döktü. Kendilerince doğru olanı yaparken, kendileri gibi olanlarla karşılaşmadı. Antika sevdaların, sayısı azaldı.

Kadın, erkeğe saygı duymayı unuttu.

Erkek, hayranlık uyandıran omurgalı duruşu…

Böyle böyle bitti aşk.

Şimdiki aşıklar, aşktan özür dilemeli derim hep.

Aşk sözü, çok ucuza indirgendi.

Kimse vazgeçmesin aştan. Aşkı yaşama umudundan…

Hiçbir evlilik, hiçbir ilişki kolay kurulmadı. Onu seçtiğine göre vardı bir artısı. Yorgunluğa, yıllara, geçmişin hesaplaşmasına feda etme ilişkini. Zamanın öğrettiği kolay tüketim, yok etmesin yılların emeğini. Sen kaçanlardan olma. Kolay vazgeçenler ordusuna kapılma. Varsa düzeltme umudu, denemekten korkma.

Çünkü kolay vazgeçen de, erken pes eden de, istediği gibi bir ilişkiye denk gelmeyen de, yani özetle güzel sevip istediği gibi yürütemeyen de hep aynı şeyi söyledi;

‘Benim sınavım kalbim.’